Στην ανακοίνωσή της η Τομεακή Επιτροπή του ΚΚΕ αναφέρει τα εξής:
Η απαξίωση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, η υποστελέχωση, οι απαρχαιωμένες υποδομές και η έλλειψη σύγχρονου τεχνολογικού εξοπλισμού, συνθέτουν την εγκληματική πολιτική της «απελευθέρωσης» των αερομεταφορών, όπου η «ασφάλεια» λογίζεται ως «κόστος».
Αυτό επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά από τις σοβαρές καταγγελίες του προέδρου των εργαζομένων Αεροναυτιλίας του αεροδρομίου της Ρόδου στην ΕΡΤ Νοτίου Αιγαίου για τα προβλήματα συντήρησης στον Πύργο Ελέγχου, που θέτουν σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα των εργαζομένων και την έλλειψη των απαραίτητων μηχανημάτων.
Είναι απαράδεκτο σήμερα να αναγκάζεται ο μετεωρολόγος του αεροδρομίου να χρησιμοποιεί ανεμόμετρο χειρός για τη μέτρηση του ανέμου, να ανεβοκατεβαίνει κάθε πέντε, δέκα λεπτά τη σκάλα για να μεταφέρει στον Πύργο Ελέγχου τα δεδομένα και η Υπηρεσία να μην προμηθεύεται τον απαραίτητο εξοπλισμό.
Είναι αδιανόητο το γεγονός ότι ενώ έχει γίνει η προμήθεια μηχανήματος που βοηθά στην πλοήγηση, εδώ και ενάμιση χρόνο δεν έχει ακόμα εγκατασταθεί.
Είναι ανεπίτρεπτο να κινδυνεύει η σωματική ακεραιότητα των εργαζομένων στον Πύργο Ελέγχου, εξ αιτίας των απαράδεκτων συνθηκών που επικρατούν.
Τα προβλήματα δεν είναι καινούργια, ούτε άγνωστα στην κυβέρνηση και στην FRAPORT. Τα έχουν αναδείξει επανειλημμένα οι εργαζόμενοι πανελλαδικά και τοπικά.
Εδώ και πέντε χρόνια το ραντάρ Ατταβύρου είναι εκτός λειτουργίας και δεν έχει αντικατασταθεί. Το ραντάρ που εξυπηρετεί αυτή τη στιγμή το αεροδρόμιο της Ρόδου είναι από τη δεκαετία του 90 και είναι απαραίτητη η αντικατάστασή του. Ήδη τον Αύγουστο του 2024 στη Ρόδο χάθηκε το σήμα για πάνω από μισή ώρα από το ραντάρ, με συνέπεια ο έλεγχος εναέριας κυκλοφορίας να γίνεται στα τυφλά, με βάση τις αναφορές θέσης των πιλότων.
Κι ενώ οι παράγοντες που δημιουργούν συνθήκες ατυχημάτων είναι υπαρκτοί, η ασφάλεια των επιβατών και των εργαζομένων στις αερομεταφορές, θυσιάζεται μπροστά στην «ασφάλεια» των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων.
Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι η παρουσία γιατρού σε ένα αεροδρόμιο στο οποίο διακινούνται πάνω από 7 εκατομμύρια επιβάτες το χρόνο και με πολλά περιστατικά που χρήζουν ιατρικής φροντίδας, υπολογίζεται ως κόστος για την εταιρεία και την κυβέρνηση η πρόσληψή του, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει γιατρός στο αεροδρόμιο!
Την ίδια στιγμή την περαιτέρω απαξίωση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας συμπληρώνουν με τις απαιτήσεις τους οι αεροπορικές εταιρείες, που για να αποκομίζουν περισσότερα κέρδη, μαζί με την κυβέρνηση επιδιώκουν να γίνονται περισσότερες πτήσεις σε λιγότερο χρόνο. Αυτή η αξίωση εντάσσεται στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών κατευθύνσεων για τον «Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό», που οδηγούν σε υποστελέχωση υπηρεσιών, στην εντατικοποίηση της εργασίας και σε εγκληματικές εκπτώσεις σε μέτρα και σύγχρονα συστήματα ασφάλειας , με ό,τι κινδύνους συνεπάγεται για την πρόκληση μεγάλων αεροπορικών ατυχημάτων. «Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας». Δεν θα περιμένουμε «Τέμπη του αέρα» όπως προειδοποιούν οι εργαζόμενοι στις αερομεταφορές πανελλαδικά. Η ρίζα του προβλήματος για τα εγκλήματα «Τέμπη» είναι το καπιταλιστικό κέρδος και η πολιτική της απελευθέρωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή η πολιτική υλοποιείται διαχρονικά απ’ όλες τις κυβερνήσεις του κεφαλαίου έως τώρα και αυτήν πρέπει να ανατρέψουν οι εργαζόμενοι
