Μ. Φυλακούρης στον topfm: «Ταλέντα υπάρχουν – χρειάζονται υπομονή και εμπιστοσύνη» (ηχητικό)

Ακούστε εδώ:

Του Δημήτρη Δραγάτη

Στα 41 του χρόνια και έπειτα από 26 χρόνια στα γήπεδα, ο Μιχάλης Φυλακούρης εξακολουθεί να αγωνίζεται και να μεταφέρει την εμπειρία του στους νεότερους ποδοσφαιριστές των Πανθήρων. Μιλώντας στον topfm, ο έμπειρος παίκτης στάθηκε ιδιαίτερα στη νέα γενιά, στις διαφορές της με τα παιδιά προηγούμενων δεκαετιών και στον ρόλο που οφείλουν να έχουν οι μεγαλύτεροι μέσα στα αποδυτήρια.

Ο Φυλακούρης αναγνωρίζει ότι οι σημερινοί νεαροί ποδοσφαιριστές μεγαλώνουν σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες, επιμένει όμως ότι ταλέντο εξακολουθεί να υπάρχει. Εκείνο που χρειάζεται, όπως υπογράμμισε, είναι δουλειά, υπομονή και κυρίως σωστή καθοδήγηση, ώστε τα παιδιά να μην απογοητεύονται στα πρώτα λάθη.

Παράλληλα, μίλησε για τη μετάβαση των Πανθήρων στην Α’ Κατηγορία, την απαιτητικότερη προετοιμασία και τη σημαντική παρουσία νεαρών παικτών στο ρόστερ, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά τη νεοφώτιστη ομάδα.

---

«Έχουμε βγάλει μια πάρα πολύ καλή φουρνιά»

Ο Μιχάλης Φυλακούρης εμφανίστηκε ιδιαίτερα αισιόδοξος για τα νέα παιδιά των Πανθήρων, αρκετά από τα οποία βοήθησαν σημαντικά και στην περσινή πορεία της ομάδας.

Όπως τόνισε, βλέπει καθημερινά τους νεαρούς να δουλεύουν και να μην εγκαταλείπουν την προσπάθεια, χαρακτηρίζοντάς τους μάλιστα «σκληρά καρύδια». Σημαντικό θεωρεί και το γεγονός ότι ο Γιώργος Αγγελάκης τούς δίνει ευκαιρίες, αρκεί και οι ίδιοι να είναι έτοιμοι να τις αρπάξουν.

Διαφορετικές απαιτήσεις στην Α’ Κατηγορία

Η άνοδος αλλάζει πλέον και τον τρόπο δουλειάς των Πανθήρων. Ο Φυλακούρης υπογράμμισε ότι η προετοιμασία είναι περισσότερο απαιτητική, με την ομάδα να δουλεύει εντατικά και στο κομμάτι της φυσικής κατάστασης.

«Δεν είναι το ίδιο πράγμα όπως δουλεύεις στη Β’ και στη Γ’ τοπική. Στα σαλόνια της Α’ Κατηγορίας είναι πολύ διαφορετικά», σημείωσε, εξηγώντας ότι τόσο οι δυσκολίες όσο και οι απαιτήσεις ανεβαίνουν επίπεδο.

«Παλιά ήμασταν πιο σκληρά καρύδια»

Συγκρίνοντας τις ποδοσφαιρικές γενιές, ο έμπειρος παίκτης παραδέχθηκε ότι οι συνθήκες έχουν αλλάξει ριζικά. Η δική του γενιά μεγάλωσε χωρίς κινητά και υπολογιστές και περνούσε μεγάλο μέρος της ημέρας παίζοντας ποδόσφαιρο ακόμη και σε ξερά γήπεδα.

Τα σημερινά παιδιά, αντίθετα, έχουν πολύ περισσότερες επιλογές και καλύτερες εγκαταστάσεις. Για τον Φυλακούρη αυτό δεν σημαίνει ότι δεν διαθέτουν ικανότητες, αλλά ότι έχουν μεγαλώσει σε μια διαφορετική πραγματικότητα και χρειάζονται διαφορετικό τρόπο προσέγγισης.

Ο ρόλος των έμπειρων δίπλα στους μικρούς

Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε στη συμπεριφορά των μεγαλύτερων ποδοσφαιριστών απέναντι στους νεότερους. Ένα λάθος ενός 15χρονου ή 16χρονου δεν πρέπει, κατά την άποψή του, να συνοδεύεται από φωνές και αποδοκιμασία.

«Θα του δώσω την εμπειρία μου. Πάμε μικρέ, συνεχίζουμε, πάμε στο επόμενο», είναι η νοοτροπία που προσπαθεί ο ίδιος να μεταφέρει.

Όπως εξήγησε, εάν ένας μεγαλύτερος αρχίσει να φωνάζει ή να βρίζει έναν νεαρό μετά από ένα λάθος, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να τον χάσει ψυχολογικά για το υπόλοιπο παιχνίδι.

«Εμάς μας έκανε πιο υπεύθυνους»

Ο Φυλακούρης θυμήθηκε και τη δική του εποχή ως νεαρός ποδοσφαιριστής, όταν το λάθος μέσα στο γήπεδο είχε πολύ διαφορετική αντιμετώπιση.

Η πίεση για να μη χάσει ένας παίκτης την μπάλα ή τη θέση του στην ενδεκάδα ήταν μεγάλη και, όπως εκτιμά σήμερα, αυτή η πραγματικότητα έκανε τη γενιά του περισσότερο υπεύθυνη και σκληραγωγημένη.

Μάλιστα, αναφέρθηκε σε παλαιότερους συμπαίκτες και προπονητές, περιγράφοντας με χιούμορ το συναίσθημα ενός νεαρού όταν έκανε λάθος και στη συνέχεια… δεν ήθελε ούτε να κοιτάξει προς την πλευρά των μεγαλύτερων.

«Ταλέντα υπάρχουν – πρέπει να δουλεύουν»

Παρά τις επιφυλάξεις του για τη νέα γενιά, ο Μιχάλης Φυλακούρης ήταν ξεκάθαρος ότι το ταλέντο δεν έχει εξαφανιστεί.

«Ποδοσφαιριστές υπάρχουν. Ταλέντα υπάρχουν. Αρκεί να δουλεύουν», ανέφερε, εκτιμώντας ότι από δέκα παιδιά με δυνατότητες, εκείνα που πραγματικά θα δουλέψουν συστηματικά θα είναι λιγότερα και ακόμη λιγότερα τελικά θα καταφέρουν να αναδειχθούν.

Θεωρεί επίσης ότι ένας νεαρός δύσκολα μπορεί μόνος του να «κουβαλήσει» μια ομάδα και πως η πραγματική του εξέλιξη έρχεται όταν αγωνίζεται δίπλα σε έμπειρους παίκτες που τον στηρίζουν.