Γ. Νικητιάδης για την Ποντιακή Γενοκτονία: Η καμπάνα του Πόντου χτυπά και κανείς δεν δικαιούται να πει ότι δεν την άκουσε
Η 19η Μαΐου αποτελεί ημέρα εθνικού χρέους, βαθιάς μνήμης και απόδοσης τιμής στον Ποντιακό Ελληνισμό. Η συζήτηση στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς συνιστά πράξη ευθύνης απέναντι σε έναν λαό που ξεριζώθηκε και μαρτύρησε, αλλά κράτησε ζωντανή την ταυτότητά του.
Η ημέρα αυτή δεν επιτρέπει ιστορικούς συμψηφισμούς ούτε εύκολες προσεγγίσεις. Σκύβουμε το κεφάλι μπροστά στους 353.000 νεκρούς και υψώνουμε το βλέμμα απέναντι στην Ιστορία, απαιτώντας την πλήρη επικράτηση της αλήθειας.
Η αναγνώριση της Γενοκτονίας από τη Βουλή των Ελλήνων το 1994, με νόμο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και του Ανδρέα Παπανδρέου, υπήρξε κορυφαία στιγμή δικαιοσύνης για την Ελληνική Δημοκρατία. Ο αγώνας για τη διεθνή αναγνώριση συνεχίζεται αδιάκοπα. Δεν θα επιτρέψουμε στη λήθη και στη σιωπή να αδικήσουν για δεύτερη φορά τα θύματα αυτής της θηριωδίας.
«Η Καμπάνα του Πόντου» του Φίλωνα Κτενίδη δεν χτυπά απλώς για τους νεκρούς, αλλά για να κρατά τη μνήμη σε εγρήγορση. Είναι η φωνή ενός λαού που έχασε την πατρίδα του, αλλά κράτησε την ψυχή του. Αυτός ο Ελληνισμός ρίζωσε ξανά, δημιούργησε και πρόκοψε. Στη Δωδεκάνησο, οι Πόντιοι που εγκαταστάθηκαν στη Ρόδο, την Κω και τα άλλα νησιά μας, αποτελούν αναπόσπαστο και ζωντανό κομμάτι των τοπικών κοινωνιών μας.
Η ιστορική μνήμη συνδέεται άρρηκτα με τις σημερινές γεωπολιτικές προκλήσεις. Οι τουρκικές παρενοχλήσεις στην Αστυπάλαια και η επιχειρούμενη θεσμοθέτηση της λεγόμενης «Γαλάζιας Πατρίδας» δεν επιτρέπουν εφησυχασμό. Η Ευρώπη οφείλει να εγκαταλείψει την τακτική των ίσων αποστάσεων ανάμεσα στη διεθνή νομιμότητα και την παρανομία.
Η συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, της Μικράς Ασίας και των Αρμενίων —με την καθοριστική συμβολή της Ευρωομάδας του ΠΑΣΟΚ, Ελλήνων, Κυπρίων και Ευρωπαίων Σοσιαλιστών— αποτελεί ένα κρίσιμο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.
Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου αφορά ολόκληρο τον Ελληνισμό και κάθε πολίτη που υπερασπίζεται την ιστορική αλήθεια. Η καμπάνα του Πόντου εξακολουθεί να χτυπά. Χτυπά για να παλέψουμε για τη Διεθνή Αναγνώριση. Και όσο αυτή η καμπάνα χτυπά, κανείς δεν δικαιούται να πει ότι δεν άκουσε.
