Στις υποτροφίες της «Δωδεκανησιακής Μέλισσας» τα έσοδα του βιβλίου «Περγαμόντα και Πελτέδες και άλλες αληθινές ιστορίες» του Μ. Μαυρίκου

Στην κατάμεστη αίθουσα ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ στο κτήριο ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΣ του Πανεπιστημίου Αιγαίου, το Σάββατο το απόγευμα, 28 Φεβρουαρίου 2026 σε μια βραδιά λόγου, εικόνων, αναμνήσεων και πολιτισμού  έγινε η παρουσίαση του βιβλίου του Μιχάλη Μαυρίκου από τους Καθηγητές του Πανεπιστημίου της πόλης μας, την κα Λουίζα Χριστοδουλίδου και τον κ Σπύρο Συρόπουλο με τίτλο:

«Περγαμόντα και Πελτέδες και άλλες αληθινές ιστορίες»

Αυτό όμως που το κάνει πολύτιμο είναι το γεγονός ότι ο Μιχάλης αποφάσισε να δωρίσει όλες τις εισπράξεις από την πώλησή του, υπέρ των υποτροφιών που χορηγεί η «Δωδεκανησιακή Μέλισσα». Με τον τρόπο αυτό συναντώνται, το έργο ενός  πνευματικού ανθρώπου, του συγγραφέα, με την αποστολή του Σωματείου μας που προωθεί την μόρφωση στην τριτοβάθμια Εκπαίδευση  αδύναμων φοιτητών από τα Δωδεκάνησα.

Ο τίτλος του δεν είχε σχέση με συνταγές ζαχαροπλαστικής που υπονοούν οι πρώτες δύο λέξεις του αλλά οι «άλλες αληθινές ιστορίες » είναι ο θησαυρός του!

Ο Μιχάλης Μαυρίκος που μας πρωτοεμφανίζεται ως συγγραφέας, απέδειξε ότι έχει μεγάλο ταλέντο στην τέχνη της συγγραφής  και τόλμησε να βουτήξει στα βαθειά νερά των συναισθημάτων του που τον κατέκλυζαν, όταν θέλησε να καταγράψει αληθινές ιστορίες ανθρώπων της ιδιαίτερης πατρίδας του. Ανθρώπων  που έζησαν τα τελευταία 150 χρόνια όχι στην πατρίδα τους αλλά μετανάστευσαν «σε άλλη γη σε άλλα μέρη», από ανάγκη επιβιώσεως και όχι για κάποιον άλλο σκοπό.

Ο Μιχάλης είχε τη δυνατότητα να φέρει σε πέρας την αποστολή που ανέλαβε και έτσι δέσμευσε   κάθε ελεύθερη ώρα της ζωής του αυτά τα τελευταία χρόνια, μπροστά στον υπολογιστή.

Γεννήθηκε στη Ρόδο όπου τελείωσε το Δημοτικό και το Γυμνάσιο. Για ανώτερες σπουδές πήγε στο Λονδίνο όπου σπούδασε Οικονομικά στο London School of Economics του Κολλεγίου του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και συνέχισε κάνοντας μεταπτυχιακές σπουδές στα Οικονομικά, τις Πολιτικές Επιστήμες, τα Διεθνή θέματα και τη Λογοτεχνία. Πιστεύω ότι αυτή η τελευταία –η Λογοτεχνία-  πιθανότατα τον βοήθησε να πάρει την απόφαση, εκτός από την επαγγελματική δραστηριότητα που άσκησε όταν επέστρεψε στην Ρόδο, στην εστίαση, να αποφασίσει να αρχίσει να γράφει.

Σκέφτηκε ότι θα ήταν κρίμα όλος εκείνος ο κόσμος που υπήρχε σε μια μεγάλη ποσότητα φωτογραφιών που είχε συγκεντρώσει ο Μιχάλης, πιθανότατα πολύ πριν πάρει απόφαση να καταγράψει και την ιστορία των ανθρώπων που υπήρχαν σε αυτές, και που μέσα σε λίγα χρόνια, κανείς δεν θα  αναγνώριζε…

Το βιβλίο του είναι απολαυστικό για τον αναγνώστη, ειδικά γιατί περιέχει πάρα πολλά αποσπάσματα γραμμένα στη διάλεκτο της Λίνδου.

Τον ευχαριστούμε πάρα πολύ για τον πνευματικό πλούτο που μας προσφέρει και για τη γενναιοδωρία του, την προσφορά στους σκοπούς της Σωματείου μας.

Άννα Χαρίτου

Εκ μέρους της Επιτροπής Ρόδου

της «Δωδεκανησιακής Μέλισσας»