Αύριο, Παρασκευή, στις 11 το πρωί στον Ι.Ν. Ταξιαρχών Ρόδου το τελευταίο αντίο στον Παναγιώτη Χαμουζά

Έφυγε από τη ζωή ο φιλόλογος, εκπαιδευτικός και συγγραφέας Παναγιώτης Χαμουζάς, ο οποίος υπηρέτησε επί σειρά ετών τη δημόσια εκπαίδευση και την πνευματική ζωή της Δωδεκανήσου, διατηρώντας βαθύ δεσμό με τη γενέτειρά του, τις Φάνες.
Η εξόδιος ακολουθία θα πραγματοποιηθεί στον Ιερό Ναό Ταξιαρχών του κοιμητηρίου την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026, στις 11 το πρωί. Την απώλειά του θρηνούν η σύζυγός του Ντίνα, τα παιδιά του Τάσος-Σοφία, Νάνσυ, η αδελφή του Βασιλεία, τα ανίψια, τα εγγόνια και οι λοιποί συγγενείς του.
Παράκληση της οικογένειας είναι, αντί στεφάνων, όσοι επιθυμούν να προσφέρουν δωρεά υπέρ του Συλλόγου «ΦΛΟΓΑ».
Ο Παναγιώτης Χαμουζάς γεννήθηκε το 1934 στις Φάνες της Ρόδου. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και υπηρέτησε επί σειρά ετών τη δημόσια εκπαίδευση στη Δωδεκάνησο, ως Καθηγητής και ως ανώτερο εκπαιδευτικό στέλεχος.
Δίδαξε στο Νικηφόρειο Γυμνάσιο Καλύμνου, στο Πανορμίτειο Γυμνάσιο Σύμης και στο Γυμνάσιο Αρχαγγέλου Ρόδου. Διετέλεσε Γυμνασιάρχης στο Γυμνάσιο Ιαλυσού και στο Εσπερινό Γυμνάσιο Ρόδου, Προϊστάμενος Μέσης Εκπαίδευσης Δωδεκανήσου και Λυκειάρχης στο Βενετόκλειο Λύκειο Ρόδου. Υπήρξε ιδιαίτερα αγαπητός στους μαθητές του, στους οποίους μετέδιδε, μαζί με τη γνώση, την αγάπη για την ελληνική γλώσσα και τη βαθύτερη κατανόηση της κλασικής παιδείας.
Βαθύς γνώστης των κλασικών γραμμάτων, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στις πηγές της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και γραμματείας άφησε έντονο το φιλολογικό και πνευματικό του αποτύπωμα στην εκπαιδευτική ζωή της Δωδεκανήσου, καθώς η διδασκαλία και η ενεργός πνευματική παρουσία του συνδέθηκαν με τη μετάδοση της ελληνικής γραμματειακής παράδοσης και την καλλιέργεια της γλωσσικής ευαισθησίας των μαθητών του.
Παράλληλα με την εκπαιδευτική του σταδιοδρομία, ανέπτυξε αξιόλογη συνδικαλιστική, πνευματική και πολιτιστική δραστηριότητα. Διετέλεσε Πρόεδρος της Ε.Λ.Μ.Ε. Δωδεκανήσου και συμμετείχε στο Συμβούλιο της Εταιρείας Ροδιακών Μελετών (ΕΡΜΕ), της Ροδιακής Λέσχης και της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών Δωδεκανήσου. Δίδαξε, επίσης, στην Παιδαγωγική Ακαδημία Ρόδου, για τους σπουδαστές της οποίας εξέδωσε τις Σημειώσεις Ιστορίας της Ελληνικής Γλώσσας. Ως καθηγητής στη Σχολή Ξεναγών Ρόδου συνέταξε τις Σημειώσεις Ιστορίας της Νεωτέρας Ελλάδος.
Η συγγραφική και πνευματική του δραστηριότητα εκδηλώθηκε μέσα από άρθρα, στοχασμούς και κριτικές σε εφημερίδες και περιοδικά, καθώς και μέσα από διαλέξεις και παρουσιάσεις ποιητικών συλλογών. Το 2006 κυκλοφόρησε το βιβλίο του “Επιλογές Πνευματικής Κατάθεσης” . Το 2007 επιμελήθηκε γλωσσικά και ετυμολογικά το έργο “Φάνες και τοπική διάλεκτος” , συμβάλλοντας στη μελέτη και τη διαφύλαξη του τοπικού γλωσσικού ιδιώματος.
Ιδιαίτερη θέση στο έργο του κατέχει η γενέτειρά του. Με τα βιβλία “Το χωριό μας, Φάνες, γη πατρική” (2008) και “Αφιέρωμα στο χωριό Φάνες” (2011), κατέγραψε στοιχεία της ιστορίας, της παράδοσης και της πολιτιστικής φυσιογνωμίας του τόπου του, καταθέτοντας τη δική του μαρτυρία στη συλλογική μνήμη της ροδιακής γης.
Τον Σεπτέμβριο του 2022 τιμήθηκε από τους συντοπίτες του στις Φάνες, στο πλαίσιο εκδήλωσης για τα αποκαλυπτήρια του Μνημείου Φανών. Η τιμή αυτή αποτέλεσε αναγνώριση της μακρόχρονης προσφοράς του στην εκπαίδευση, της συμβολής του στη ανάδειξη και διατήρηση της ιστορικής μνήμης του τόπου.
Η διαδρομή του Παναγιώτη Χαμουζά συνδέθηκε άρρηκτα με την εκπαίδευση, την κλασική φιλολογία και τον πολιτισμό της Δωδεκανήσου. Το έργο του διατηρεί τη σημασία του ως μαρτυρία μιας βαθιάς σχέσης με την ελληνική γλώσσα και γραμματεία, ενώ η ανάμνησή του παραμένει ζωντανή στους μαθητές που δίδαξε, στους συναδέλφους του και στους ανθρώπους του τόπου που αγάπησε και τίμησε με την πνευματική του προσφορά.
ΠΗΓΗ:rodiaki




