Γιώργος Σάββενας στον topfm: «Δεν αρκεί να κρατήσουμε την Έκθεση Κρεμαστής – Oφείλουμε να την εξελίξουμε» (ηχητικό)
Ακούστε εδώ:
Της Ρένας Βενιανάκη
Με μια ματιά:
Ανάγκη εκσυγχρονισμού: Η Έκθεση Κρεμαστής χρειάζεται σύγχρονο αναπτυξιακό βηματισμό, διατηρώντας αναλλοίωτο τον ιστορικό και πολιτιστικό χαρακτήρα που έχει από το 1965.
Προστασία χειροποίητου: Το χειροποίητο αντικείμενο αποτελεί φορέα πολιτισμού, η ανάδειξη του οποίου είναι αναγκαία απέναντι στην απρόσωπη ψηφιακή οικονομία και τη μαζική παραγωγή.
Βιώσιμες υποδομές: Προτείνεται ριζικός επανασχεδιασμός των υποδομών με ευέλικτες, επαναχρησιμοποιούμενες κατασκευές περιπτέρων, ιδανικά μέσω της διεξαγωγής ενός πανελλήνιου αρχιτεκτονικού διαγωνισμού.
Νέα ταυτότητα: Η ουσιαστική ανανέωση του θεσμού μπορεί να ενισχύσει τον ποιοτικό τουρισμό και να αποτελέσει βασικό πυλώνα για τη νέα πολιτιστική ταυτότητα της Ρόδου.
Η Ιστορική Αφετηρία και ο Σκοπός του Θεσμού
Την ανάγκη να ανανεωθεί και να αποκτήσει σύγχρονο βηματισμό η Έκθεση Κρεμαστής, χωρίς να χάσει τον ιστορικό και πολιτιστικό της χαρακτήρα, ανέδειξε ο αρχιτέκτονας Γιώργος Σάββενας, μιλώντας στον topfm και τη δημοσιογράφο Ρένα Βενιανάκη.
Με αφορμή την επίσκεψή του στην Έκθεση και την ιστορική αναδρομή που πραγματοποίησε, ο κ. Σάββενας επισήμανε ότι ο θεσμός, ο οποίος ξεκίνησε το 1965, δεν δημιουργήθηκε απλώς ως ένα τοπικό πανηγύρι ή μια εμπορική διοργάνωση. Βασικός στόχος ήταν η ανάπτυξη της ελληνικής χειροτεχνίας και η ενίσχυση των Ελλήνων χειροτεχνών, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να προβάλλουν και να διαθέτουν τα προϊόντα τους, αλλά και να αναπτύξουν μια μικρή παραγωγική οικονομία γύρω από τη χειροποίητη δημιουργία.
Οι Προκλήσεις της Ψηφιακής Εποχής
Όπως ανέφερε, η Έκθεση είχε αρχικά συγκεκριμένα κριτήρια συμμετοχής, καθώς απευθυνόταν σε Έλληνες χειροτέχνες και έδινε έμφαση στο ποσοστό της χειρονακτικής εργασίας στα προϊόντα που παρουσιάζονταν. Στην πορεία, ο θεσμός διευρύνθηκε και απέκτησε πανελλήνια χαρακτηριστικά.
«61 χρόνια μετά, πρέπει να αναρωτηθούμε τι καινούργιο δίνει η Έκθεση στον πολίτη και στον τόπο», σημείωσε χαρακτηριστικά, θέτοντας το ζήτημα της ανανέωσης της διοργάνωσης.
Ο αρχιτέκτονας στάθηκε ιδιαίτερα στις σύγχρονες αλλαγές που έχουν επέλθει στην παραγωγή, την προβολή και τη διακίνηση των προϊόντων. Η μαζική παραγωγή και η ψηφιακή οικονομία, όπως είπε, έχουν αλλάξει ριζικά το τοπίο, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο σημαντική την ανάδειξη του ανθρώπινου στοιχείου και της χειροποίητης δημιουργίας.
Σύγχρονες Υποδομές και Αρχιτεκτονικός Διαγωνισμός
Ο κ. Σάββενας υπογράμμισε ότι η ανανέωση θα πρέπει να ξεκινήσει από τις υποδομές. Στάθμευση, ασφάλεια, χώροι αναψυχής και υγιεινής, αλλά και τα ίδια τα περίπτερα της Έκθεσης, χρειάζονται, όπως είπε, σύγχρονο σχεδιασμό.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις ξύλινες κατασκευές των περιπτέρων, οι οποίες στο τέλος της διοργάνωσης αποξηλώνονται. Πρότεινε την αντικατάστασή τους από ευέλικτες, συναρμολογούμενες και επαναχρησιμοποιούμενες κατασκευές, ενώ έθεσε ακόμη και την ιδέα ενός πανελλήνιου αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για τον σχεδιασμό τους.
«Να γίνει ένας τόπος όπου η παραδοσιακή τεχνική συναντά τη σύγχρονη δημιουργία», ήταν το χαρακτηριστικό του μήνυμα.
Στο πλαίσιο αυτό, εκτίμησε ότι η Έκθεση θα μπορούσε να αποτελέσει χώρο συνάντησης νέων επιστημόνων, σχεδιαστών και δημιουργών, ώστε η παράδοση να συνδέεται με τη σύγχρονη αρχιτεκτονική, τον σχεδιασμό και την καινοτομία.
Πολιτισμική Αξία και Κοινωνική Διάσταση
Για τον κ. Σάββενας, ένα χειροποίητο αντικείμενο δεν είναι απλώς ένα προϊόν, αλλά «φορέας ενός ολόκληρου πολιτισμού». Αυτό ακριβώς το στοιχείο, υποστήριξε, πρέπει να προστατευθεί και να αναδειχθεί σε μια εποχή όπου η παραγωγή γίνεται ολοένα και περισσότερο απρόσωπη.
Παράλληλα, ανέδειξε και την κοινωνική διάσταση της Έκθεσης, χαρακτηρίζοντάς την χώρο όπου μπορούν να συναντηθούν άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών, εμπειριών και αντιλήψεων και να ανταλλάξουν ιδέες, γνώσεις και προβληματισμούς.
Με αφορμή μάλιστα τη συζήτηση που είχε με έναν εκθέτη, κτηνοτρόφο, ο οποίος παρουσίαζε τα προϊόντα του, αναφέρθηκε στη σημασία της ανθρώπινης εμπειρίας και της ανταλλαγής γνώσεων που μπορεί να δημιουργεί ένας τέτοιος θεσμός.
Μια Νέα Ταυτότητα και Διεθνής Ακτινοβολία
Ο αρχιτέκτονας συνέδεσε, τέλος, την ανανέωση της Έκθεσης Κρεμαστής με το ευρύτερο ζητούμενο της Ρόδου για ποιοτικό τουρισμό και ισχυρή πολιτιστική ταυτότητα.
«Η Έκθεση θα μπορούσε να είναι ένα μέρος της νέας ταυτότητας της Ρόδου», τόνισε, εκτιμώντας ότι, εφόσον ανανεωθεί ουσιαστικά, θα μπορούσε να αποκτήσει μεγαλύτερη εμβέλεια και ακτινοβολία, όχι μόνο για την Κρεμαστή και τη Ρόδο, αλλά και για ολόκληρη την Ελλάδα.
