Γιάννης Καλιτζάκης στον topfm: «Ψηφίζω Αγγλία αλλά, ο Μέσι αποφασίζει… – Το ποδόσφαιρο έγινε… τηλεοπτικό ρομπότ» (ηχητικό)
Ακούστε εδώ
Του Στέλιου Σαρέσκου
Με μια ματιά
- Ποδόσφαιρο των ρομπότ: Στην απώλεια της προσωπικής ενέργειας και του ταλέντου, προς όφελος της δύναμης και της τακτικής των σύγχρονων τεχνικών στο ποδόσφαιρο, αναφέρθηκε με παράπονο ο παλαίμαχος διεθνής Γιάννης Καλιτζάκης.
- Μαραντόνα vs Μέσι: Έχοντας αντιμετωπίσει τον Μαραντόνα στο Μουντιάλ του 1994, ο Γιάννης Καλιτζάκης συνέκρινε τις δύο ιδιοφυΐες της Αργεντινής, τονίζοντας ότι η αληθινή τους αξία κρύβεται στην ανιδιοτελή αγάπη για τη φανέλα.
- Πρωταθλήματα χωρίς VAR: Για το πώς η τεχνολογία αλλοιώνει το απρόβλεπτο του αθλήματος, αλλά και για τα πρωταθλήματα του παρελθόντος που θα είχαν άλλη τροπή αν υπήρχε VAR, μίλησε ο Γιάννης Καλιτζάκης.
- Η ζωή στις Ακαδημίες των Τρικάλων: Πιστός στις αξίες του, ο Γιάννης Καλιτζάκης εξήγησε πώς μέσα από τις Ακαδημίες ποδοσφαίρου, στα Τρίκαλα, προσπαθεί να διδάξει στα παιδιά τον σεβασμό και την πειθαρχία που χρειάζονται στη ζωή.
Σε μια απολαυστική ποδοσφαιρική κουβέντα, ο Γιάννης Καλιτζάκης, ο θρυλικός «Νίντζα» των ελληνικών γηπέδων με τη μακρά θητεία στον Παναθηναϊκό, στην ΑΕΚ και την εθνική ομάδα, έχοντας γράψει τη δική του «χρυσή» σελίδα στα γήπεδα, μίλησε στον topfm και στην εκπομπή «Ρόδος είναι και γυρίζει» για το μέχρι στιγμής αποτύπωμα που αφήνει το Μουντιάλ, για το Μέσι και τον Μαραντόνα αλλά και για τους δύο ημιτελικούς
«Η Ισπανία πιο δουλεμένη ομάδα από τη Γαλλία – Ο Μέσι τον τελευταίο λόγο… στο Αγγλία – Αργεντινή»
«Τα ποσοστά γέρνουν προς τη Γαλλία αλλά εγώ ψηφίζω Ισπανία. Είναι μια ομάδα πολύ δουλεμένη, με εξαιρετικό έλεγχο του ρυθμού και άψογο τρόπο δημιουργίας. Η Γαλλία είναι δυνατή, έχει παίκτες παγκόσμιας κλάσης αλλά δεν λειτουργεί τόσο ομαδικά όσο η Ισπανία. Πιστεύω πολύ και στους Άγγλους, αλλά ο Μέσι κάνει ένα δικό του Μουντιάλ και … αυτός θα αποφασίσει … Στα 39 του χρόνια έχει κατακτήσει τα πάντα κι όμως παίζει με τέτοιο πάθος για τη χώρα του και τη φανέλα, σαν να είναι 20 χρόνων… . Αυτή είναι η χαρά του ποδοσφαίρου, να βλέπεις έναν παίκτη να κλαίει από ευτυχία για μια πρόκριση. Αυτό δείχνει ότι το κίνητρο του είναι μόνο η αγάπη και όχι τα χρήματα…»
Μαραντόνα και Μέσι: Δύο διαφορετικοί κόσμοι
Έχοντας ζήσει από κοντά τον Ντιέγκο Μαραντόνα στο Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ, ο Καλιτζάκης αρνήθηκε να μπει στη διαδικασία μιας απλής σύγκρισης, αναδεικνύοντας τις διαφορές των δύο προσωπικοτήτων αλλά και των εποχών:
- Ο χαρακτήρας: Ο Μαραντόνα ήταν πιο έντονος, πιο σκληρός χαρακτήρας μέσα στο γήπεδο, ένας ηγέτης που παρέσυρε τους πάντες.
- Η ομάδα γύρω τους: Η Αργεντινή του 1994 είχε δίπλα στον Μαραντόνα τεράστιες προσωπικότητες όπως ο Μπατιστούτα και ο Κανίγια. Αντίθετα, στη σημερινή Αργεντινή, όλοι οι παίκτες λειτουργούν αποκλειστικά ως «εργαλεία» για να αναδείξουν τον Μέσι.
- Το σύγχρονο ποδόσφαιρο: Το παιχνίδι σήμερα έχει αλλάξει δραματικά σε ταχύτητες και συστήματα. Έχει γίνει πολύ πιο τυποποιημένο και «βιομηχανικό. Όλο το σύστημα σήμερα έχει στερήσει από το ποδόσφαιρο την προσωπική ενέργεια και την έμπνευση. Τα παιδιά πλέον βγαίνουν δουλεμένα από τις ακαδημίες πάνω σε ένα συγκεκριμένο, σχεδόν ρομποτικό πρόγραμμα. Χάνεται το αυθεντικό ταλέντο»,
Το VAR, η τηλεόραση και τα … πρωταθλήματα του παρελθόντος
«Το ποδόσφαιρο έχει γίνει καθαρά τηλεοπτικό προϊόν, όλα γίνονται για τις διαφημίσεις. Με το VAR, από τη μία αποδίδεται δικαιοσύνη, από την άλλη όμως χάνεται το απρόβλεπτο. Όταν ακυρώνεται ένα γκολ για 5 εκατοστά, δηλαδή για… μια τρίχα, αναρωτιέσαι αν αξίζει τον κόπο. Το λάθος πρέπει να είναι μέρος του παιχνιδιού. Το βέβαιο είναι ότι αν είχαμε VAR στη δική μας εποχή, πολλά πράγματα θα ήταν διαφορετικά, και σε αποτελέσματα και σε τίτλους…»
Το νέο κεφάλαιο στα Τρίκαλα: «Πρώτα η πειθαρχία, μετά η μπάλα»
Σήμερα, ο έμπειρος παλαίμαχος προσφέρει τις υπηρεσίες του στις Ακαδημίες ποδοσφαίρου στα Τρίκαλα, εστιάζοντας στη διαπαιδαγώγηση των νέων παιδιών μέσα σε μια κοινωνία που αλλάζει με ιδιαίτερα ταχείς ρυθμούς
«Στα παιδιά δεν μαθαίνεις απλά πώς να κλωτσάνε μια μπάλα. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να τους διδάξεις είναι ο σεβασμός και η πειθαρχία. Όλα τα άλλα έπονται. Ο αθλητισμός πρέπει να τους προετοιμάζει για τη ζωή. Δυστυχώς, αυτές τις βασικές αρχές τις έχουμε ξεχάσει σήμερα, τόσο στα σχολεία όσο και στην κοινωνία. Τα παιδιά μεγαλώνουν διαφορετικά πλέον, αλλά εμείς οφείλουμε να παραμένουμε πιστοί στις αξίες με τις οποίες μεγαλώσαμε».
