Δρ Μελίνα Φιλήμονος στον topfm: «Η Περβόλα δεν ήταν ΧΥΤΑ αρχαιοτήτων –ήταν ζωντανό αρχαιολογικό αρχείο» (ηχητικό)

Ακούστε εδώ:

Της Ρένας Βενιανάκη

Με μια ματιά:

Επιστημονική προσφορά: Η Περβόλα αποτέλεσε ζωντανό πεδίο έρευνας για γενιές αρχαιολόγων, προσφέροντας πολύτιμο υλικό και εκθέματα στο Επιγραφικό Μουσείο Ρόδου.
Λειτουργικές δυσκολίες: Λόγω της μεγάλης συσσώρευσης ευρημάτων, ο χώρος παρουσίαζε προβλήματα αποθήκευσης, χωρίς ωστόσο να αναιρείται ο επιστημονικός του ρόλος.
Ανάπλαση και μεταφορά: Τα αντικείμενα μεταφέρονται στην Ακρόπολη, ώστε η Περβόλα να μετατραπεί σε σύγχρονο αρχαιολογικό πάρκο με περιορισμένη έκθεση.
Αντιδράσεις και προκλήσεις: Η δρ Φιλήμονος χαρακτήρισε υποτιμητικό τον όρο «ΧΥΤΑ», τονίζοντας ότι η πίεση χρόνου απαιτεί πλέον εκτεταμένη εργασία τεκμηρίωσης.

Τον χαρακτήρα και τη σημασία του χώρου της Περβόλας στη Ρόδο ανέλυσε, μιλώντας στον topfm και στη δημοσιογράφο Ρένα Βενιανάκη, η δρ Μελίνα Φιλήμονος, επίτιμη Διευθύντρια της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δωδεκανήσου, στο πλαίσιο της δημόσιας συζήτησης που έχει προκληθεί για τη διαχείριση του χώρου και τις πρόσφατες τοποθετήσεις που τον χαρακτήρισαν «ΧΥΤΑ
αρχαιοτήτων».
Η δρ Φιλήμονος υπογράμμισε ότι η Περβόλα δεν αποτέλεσε ποτέ έναν εγκαταλελειμμένο ή ανεξέλεγκτο χώρο, αλλά έναν οργανωμένο, υπαίθριο αποθηκευτικό και ερευνητικό χώρο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, όπου για περίπου έναν αιώνα συγκεντρώνονταν, καταγράφονταν και φυλάσσονταν αρχαιολογικά ευρήματα από σωστικές ανασκαφές, παραδόσεις πολιτών και
περισυλλογές.
Όπως ανέφερε, πρόκειται για υλικό που συνδέεται άμεσα με την έρευνα της αρχαίας ελληνιστικής πόλης της Ρόδου, η οποία βρίσκεται κάτω από τη σύγχρονη πόλη και αποτελεί ένα μοναδικό αρχαιολογικό σύνολο, αποκαλύπτοντας σταδιακά τοπογραφικά στοιχεία, οδικά δίκτυα, δημόσια
κτίρια, ιερά και εκτεταμένες νεκροπόλεις.
Η ίδια τόνισε ότι η Περβόλα λειτούργησε επί δεκαετίες ως βασικός χώρος μελέτης και τεκμηρίωσης, σημειώνοντας πως από εκεί προέκυψε σημαντικό μέρος του υλικού που σήμερα εκτίθεται στο Επιγραφικό Μουσείο Ρόδου, το οποίο δημιουργήθηκε λόγω του ιδιαίτερα μεγάλου όγκου επιγραφών στο νησί.
Αναφερόμενη στην εικόνα του χώρου, επισήμανε ότι, με την πάροδο των χρόνων και τη συσσώρευση μεγάλου αριθμού ευρημάτων, η Περβόλα παρουσίαζε λειτουργικές δυσκολίες και δεν ανταποκρινόταν σε ιδανικές συνθήκες αποθήκευσης, χωρίς ωστόσο αυτό να αναιρεί τον επιστημονικό της ρόλο.
Σε ό,τι αφορά την πρόσφατη παρέμβαση για την αναδιαμόρφωση του χώρου, η δρ Φιλήμονος εξήγησε ότι επελέγη η σταδιακή απομάκρυνση του μεγάλου όγκου των ευρημάτων και η μεταφορά τους σε νέο χώρο αποθήκευσης κοντά στην Ακρόπολη της Ρόδου, ώστε η Περβόλα να μετατραπεί σε αρχαιολογικό πάρκο με περιορισμένη έκθεση αντικειμένων και διαμόρφωση του
περιβάλλοντος χώρου.
Ωστόσο, όπως σημείωσε, η διαδικασία έγινε υπό χρονική πίεση, στο πλαίσιο χρηματοδοτούμενου έργου, γεγονός που δυσχέρανε την πλήρη επανεξέταση και ταυτοποίηση όλων των αντικειμένων, ειδικά εκείνων που είχαν φθαρμένες ή απολεσθείσες σημάνσεις. Για τον λόγο αυτό, όπως είπε, απαιτείται εκτεταμένη συνέχιση της τεκμηριωτικής εργασίας μέσα από αρχεία,
φωτογραφικό υλικό και ανασκαφικά ημερολόγια.
Η δρ Φιλήμονος χαρακτήρισε «άστοχο και υποτιμητικό» τον χαρακτηρισμό της Περβόλας ως «ΧΥΤΑ αρχαιοτήτων» από τον περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου Γιώργο Χατζημάρκο, σημειώνοντας ότι ο χώρος υπήρξε ζωντανό πεδίο επιστημονικής έρευνας και μελέτης, όπου εργάστηκαν και συνεργάστηκαν γενιές αρχαιολόγων και ερευνητών από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Κλείνοντας, υπογράμμισε ότι η διαχείριση της αρχαιολογικής κληρονομιάς είναι μια διαρκής και σύνθετη διαδικασία, που δεν περιορίζεται στην έκθεση των ευρημάτων, αλλά περιλαμβάνει συνεχή καταγραφή, μελέτη και δημοσίευση, ώστε τα υλικά τεκμήρια