Θανάσης Βυρίνης στον topfm: «Τα θέματα απαιτούσαν καθαρή μαθηματική σκέψη – Η «μάχη» θα δοθεί στο Μηχανογραφικό» (ηχητικό)
Ακούστε εδώ
Του Στέλιου Σαρέσκου
Με μια ματιά
- «Είμαστε στα μισά, τώρα αρχίζει η κατηφόρα»: «Τα παιδιά να αφήσουν πίσω ό,τι έγραψαν. Έχοντας διανύσει τη μισή διαδρομή, η συνέχεια της διαδικασίας μοιάζει με κατηφόρα.
- Για πρώτη φορά αυτούσια άσκηση σχολικού βιβλίου στο Θέμα Γ: «Για πρώτη φορά επιλέχθηκε αυτούσια άσκηση από τις γενικές ασκήσεις του σχολικού βιβλίου, στέλνοντας το μήνυμα ότι η εξονυχιστική μελέτη του επίσημου βιβλίου είναι το «κλειδί» για την επιτυχία.
- Για αριστούχους τα θέματα Δ3 και Δ4: «Τα τελευταία ερωτήματα απαιτούσαν κριτική σκέψη και μεγάλο όγκο πράξεων, ξεχωρίζοντας τους μαθητές για το άριστα (πάνω από 17), χωρίς όμως να επιστρατευτούν ανούσιες παγίδες».
Με ένα από τα διαχρονικά πιο απαιτητικά μαθήματα των Πανελλαδικών Εξετάσεων, τα Μαθηματικά Προσανατολισμού, συνεχίστηκε σήμερα η εξεταστική διαδικασία για τους υποψηφίους των ΓΕΛ. Τα φετινά θέματα επιβεβαίωσαν τον κανόνα που θέλει το μάθημα να παρουσιάζει αυξημένο δείκτη δυσκολίας, ωστόσο, σύμφωνα με τους ειδικούς, δεν έκρυβαν δυσάρεστες εκπλήξεις ή τεχνητές «παγίδες» για τους κατάλληλα προετοιμασμένους μαθητές.
Για την αναλυτική αποτίμηση των θεμάτων, μίλησε στον topfm και στην εκπομπή «Ρόδος είναι και γυρίζει» ο καθηγητής μαθηματικών Θανάσης Βυρίνης.
«Τα παιδιά να κοιτάξουν μόνο μπροστά και να σκέφτονται ότι μπαίνουν πλέον σε «κατηφόρα»…»
«Για αρχή, θέλω να τονίσω ότι τα παιδιά πρέπει να να αφήσουν πίσω τους ότι έγινε στις δύο πρώτες μέρες, δεν έχει σημασία αν έγραψαν λίγο χειρότερα σε κάποιο μάθημα, σημασία έχει το τελικό σύνολο και δεν πρέπει να τους καταβάλλει σε καμία περίπτωση το κάθε μάθημα ξεχωριστά. Τώρα πλέον βρίσκονται σε «κατηφόρα»…»
«Διαχρονικά δύσκολα τα Μαθηματικά, φέτος δεν είχαν εκπλήξεις και παγίδες»
«Όσοι ασχολούμαστε χρόνια με τη διαδικασία των Πανελλαδικών, δεν είναι καινούριο το γεγονός ότι τα Μαθηματικά παρουσίασαν αυξημένη δυσκολία.
Όμως, για έναν μαθητή ο οποίος ξεκίνησε σχολαστικά και μεθοδολογικά από την πρώτη Λυκείου να ασχολείται με το μάθημα, νομίζω ότι τα φετινά θέματα του έδιναν τη δυνατότητα να ξεδιπλώσει τις γνώσεις του. Θεωρώ ότι τα φετινά θέματα είχαν αρκετές τέτοιες ευκαιρίες και δυνατότητες για τους υποψηφίους»
«Καθαρή θεωρία στο Θέμα Α και γνώριμο σκηνικό στο Θέμα Β»
«Το πρώτο θέμα είχε καθαρή θεωρία, θα έλεγα βατή, από το σχολικό βιβλίο. Οι ερωτήσεις του “Σωστού-Λάθους” ήταν αρκετά σαφείς, δουλεμένες και νομίζω ότι τα παιδιά που είχαν ασχοληθεί όλη τη χρονιά δεν συνάντησαν κάποια παγίδα. Το δεύτερο θέμα έμοιαζε αρκετά με τα αντίστοιχα Θέματα Β των τελευταίων ετών, με δύο μικρές αλλαγές: Είχε ένα ερώτημα λιγότερο (τρία αντί για τέσσερα), άρα είχε μικρότερο όγκο, αλλά θεωρώ ότι είχε ελαφρώς αυξημένη δυσκολία και απαιτούσε λίγο περισσότερο ανεπτυγμένη κρίση, χωρίς ωστόσο να είναι κάτι το ιδιαίτερα ακραίο».
Το «μήνυμα» του υπουργείου στο Θέμα Γ με αυτούσια άσκηση από το σχολικό βιβλίο»
«Όσον αφορά στο Θέμα Γ, είχε και αυτό λιγότερο όγκο ερωτημάτων, καθώς περιορίστηκε στα τρία ερωτήματα, ενώ είχαμε συνηθίσει τέσσερα ή και πέντε. Τα δύο πρώτα ερωτήματα κινήθηκαν με τη συνηθισμένη μεθοδολογία. Το τρίτο ερώτημα είχε λίγο περισσότερο όγκο πράξεων, αλλά το εντυπωσιακό είναι ότι, για πρώτη φορά, ήταν αυτούσια άσκηση μέσα από το σχολικό βιβλίο! Συγκεκριμένα, επρόκειτο για την 4η άσκηση από τις Γενικές Ασκήσεις του σχολικού βιβλίου, την οποία όσοι την είχαμε δουλέψει, την αναγνωρίσαμε αμέσως. Με αυτόν τον τρόπο, το υπουργείο ήθελε να στείλει ένα μήνυμα: ότι οι μαθητές πρέπει, πρώτα απ’ όλα, να κάνουν εξονυχιστική μελέτη στο σχολικό βιβλίο, τόσο όσον αφορά τη θεωρία όσο και τις ασκήσεις, αποδεικνύοντας ότι οι καλά διαβασμένοι και προετοιμασμένοι δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα».
«Θέματα Δ3 και Δ4 για αριστούχους – Βαθμοί από 13 έως 15 «ανοίγουν» τις περισσότερες σχολές»
«Στο Δ1 και στο Δ2 είχαμε μεν κλασική μεθοδολογία, αλλά είχε αρκετές δυσκολίες. Αντίθετα, τα δύο τελευταία ερωτήματα, τα Δ3 και Δ4, είχαν έναν συνδυασμό κριτικής σκέψης και μεγάλου όγκου πράξεων. Άρα ήταν θέματα τα οποία όντως διαφοροποιούσαν τους αριστούχους μαθητές – αυτούς δηλαδή που ήθελαν να γράψουν άριστα, αφού στα Μαθηματικά λέμε ότι το άριστα είναι πάνω από το 17. Έτσι, δινόταν η ευκαιρία σε όλους τους μαθητές που είχαν ασχοληθεί κατά τη διάρκεια της χρονιάς να ξεδιπλώσουν τις γνώσεις τους και να δουν τι βαθμολογίες μπορούσαν να αποσπάσουν.
«Η πραγματική «μάχη» θα δοθεί στο Μηχανογραφικό – Οι βάσεις δείχνουν μόνο ζήτηση και όχι αξία»
«Δεν το λέω για να χρυσώσω το χάπι… Πιστεύω ότι το δυσκολότερο και πιο κρίσιμο σημείο θα είναι όταν έρθει η ώρα της συμπλήρωσης του Μηχανογραφικού δελτίου. Γιατί παιδιά με 10, 11 ή 12 χιλιάδες μόρια έχουν τη δυνατότητα να δηλώσουν πάρα πολύ καλές σχολές.
Και αυτό το έχω διαπιστώσει στην πράξη. Μαθητές οι οποίοι μπήκαν σε σχολές με 12 και 13 χιλιάδες μόρια, τα επόμενα χρόνια βγήκαν στην αγορά ως απόλυτα επιτυχημένοι επαγγελματίες. Το αντικείμενο των σπουδών είναι αυτό στο οποίο πρέπει να εστιάσει ένας μαθητής. Η αξία της σχολής δεν έχει πάντα σχέση με τη βάση εισαγωγής της. Οι βάσεις απλώς δηλώνουν τη ζήτηση της δεδομένης στιγμής. Υπήρχαν πριν από 15 χρόνια σχολές Πολιτικών Μηχανικών και λοιπές που είχαν φτάσει στα 18,5 χιλιάδες μόρια. Όταν όμως διαπιστώθηκε η οικονομική κρίση, οι σχολές αυτές έπεσαν στα 14 χιλιάδες μόρια. Αυτό τι σημαίνει; Ότι έπεσε η επιστημονική τους αξία; Όχι, βέβαια. Είναι πάντα θέμα προσφοράς και ζήτησης».
