Νοσηρή κανονικότητα είχαν γίνει τα τελευταία χρόνια για τη Ρόδο οι επενδυτικές δραστηριότητες του πρωταγωνιστή του σκανδάλου «Το Χωριάτικο» και του πασίγνωστου συνεταίρου του στο νησί με τις «ευλογίες» κράτους, δήμου και περιφέρειας.
Οι μπράβοι, οι απειλές και οι εκβιασμοί για να διωχθούν οι ομπρελάδες από τις παραλίες του νησιού δεν ήταν άγνωστοι σε κανέναν από τους φορείς που είχαν υποτίθεται καθήκον να περιφρουρούν το δημόσιο συμφέρον!
Αντίθετα η κυβέρνηση μαζί και τα υπόλοιπα κόμματα που τώρα «κόπτονται» για την κάθαρση, διαμόρφωσαν όλο εκείνο το νομοθετικό πλαίσιο για να βγαίνει στο σφυρί η δημόσια και η δημοτική περιουσία, οι παραλίες, η γη και η χρήση της, όλα να γίνονται πεδία επιχειρηματικής δραστηριότητας στο όνομα της «ανάπτυξης»!
Μιας ανάπτυξης που έχει πάντα κερδισμένους τους λίγους και χαμένους τους πολλούς. Γι αυτό και δεν είναι παρέκκλιση όλα αυτά τα φαινόμενα σκανδάλων, διαφθοράς και διαπλοκής, αλλά μια κανονικότητα αυτού του άδικου, σάπιου και αγιάτρευτου συστήματος που ζει και αναπνέει για το κέρδος.
Ας μη κρύβουν τις πολιτικές τους ευθύνες δημοτικές αρχές νυν και πρώην πίσω από το ότι «όλα έγιναν νομότυπα» και να βγαίνει «λάδι» η πολιτική που ακολουθούν και οι ίδιες.
Μόνο η «Λαϊκή Συσπείρωση» ήταν απέναντι, καταψήφιζε στο δημοτικό συμβούλιο τις αποφάσεις που έδινε το δικαίωμα στην ΕΤΑΔ να διαχειρίζεται τις παραλίες και προειδοποιούσε για τις συνέπειες.
Μόνο η «Λαϊκή Συσπείρωση» ήταν σταθερά αντίθετη στην παραχώρηση της δημοτικής περιουσίας και των ακινήτων ως λάφυρα για μοιρασιά σε ιδιώτες, αλλά να αξιοποιηθούν από το δήμο για όλες τις ανάγκες του Ροδιακού λαού.
Ξεζουμίζεται από τη φοροληστεία και την ακρίβεια ο Ροδιακός λαός την ίδια ώρα που γύρω του γίνεται χορός εκατομμυρίων κερδών νόμιμων και παράνομων από την εκμετάλλευση της δικής του περιουσίας, Ακταίον, Πηγές Καλλιθέας, ΝΟΡ, Κοιλάδας των Πεταλούδων και των παραλιών.
Εξουθενώνεται με ατελείωτες ώρες δουλειάς στα εργασιακά κάτεργα των επενδυτών που μέχρι τώρα χαρακτηρίζονταν από το σύστημα «χαρισματικοί» και «πολυπράγμονες».
Πνίγεται, καίγεται, καταρρέουν τα σχολεία των παιδιών του, δεν μπορεί να πλησιάσει παραλία αν δεν πληρώσει το μεροκάματό του για ομπρέλα, αλλά κατά τα άλλα «αξιοποιείται» η περιουσία του.
Όλη αυτή η μπόχα και η δυσωδία που απλώθηκε από τα σκάνδαλα με μεγάλες διαστάσεις και στο νησί μας είναι αποτέλεσμα της πολιτικής εμπορευματοποίησης των πάντων.
Αυτήν την πολιτική πρέπει να καταδικάσουν οι εργαζόμενοι, ο Ροδιακός λαός και να αγωνιστεί για την ανατροπή της.
