Ν. Δημήτρας στον topfm: «Οι παραγωγοί της Ρόδου έχουν αποκλειστεί από τη μεγάλη τουριστική πίτα – Επιβιώνουμε μόνο από τα νοικοκυριά» (ηχητικό)
Ακούστε τις δηλώσεις του Νίκου Δημήτρα στον topfm (ηχητικό)
Σε παρατεταμένη οικονομική ασφυξία και σε οριακό σημείο βρίσκεται ο πρωτογενής τομέας στη χώρα μας, κυρίως στις νησιωτικές περιοχές όπου το υψηλό μεταφορικό κόστος και τα ακραία καιρικά φαινόμενα επιδεινώνουν την κρίση και τους αγρότες αλλά και τους κτηνοτρόφους να έρχονται αντιμέτωποι με ένα εκρηκτικό μείγμα προβλημάτων που απειλεί την επιβίωσή τους. Σε μια περίοδο έντονων προκλήσεων, ο πρόεδρος των λαϊκών αγορών της Ροδου, Νίκος Δημήτρας, μιλάει στον topfm και στην εκπομπή «Ρόδος είναι και γυρίζει» για την κατάσταση συναγερμού που επικρατεί στην παραγωγή, τα προβλήματα των αγροτών και τον κομβικό ρόλο που διαδραματίζουν οι λαϊκές αγορές στην άμεση διάθεση των τοπικών προϊόντων στους καταναλωτές.
Του Στέλιου Σαρέσκου
Με μια ματιά
- Παγίδα τα προγράμματα επιδοτήσεων: Πολλοί νέοι παραγωγοί εγκλωβίζονται σε μακροχρόνιες δεσμεύσεις για να πάρουν μια προκαταβολή, καταλήγοντας τελικά να αναζητούν μεροκάματο στα ξενοδοχεία.
- Κατάρρευση των παραδοσιακών αγορών: Από τις τέσσερις λαϊκές αγορές που λειτουργούσαν παλαιότερα στη Ρόδο, σήμερα έχουν απομείνει ουσιαστικά μόνο δύο, με τους χώρους να παρουσιάζουν εικόνα ερήμωσης.
- Μηδενικό όφελος από τον τουρισμό: Οι μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες εισάγουν το 99% των προϊόντων τους από την Αθήνα, αφήνοντας τους ντόπιους αγρότες να επιβιώνουν μόνο από τα νοικοκυριά.
- Παθητική εργασία και κίνδυνος ανατιμήσεων: Οι αγρότες δηλώνουν ότι την τελευταία τριετία εργάζονται με καθαρή παθητική ζημία, προειδοποιώντας ότι η εξαφάνιση των ντόπιων προϊόντων θα εκτινάξει τις τιμές των εισαγόμενων στα σούπερ μάρκετ.
«Το αδιέξοδο των επιδοτήσεων και η φυγή στα ξενοδοχεία»
«Η προσπάθεια ενίσχυσης του κλάδου μέσω των επιδοτήσεων «πρώτης εγκατάστασης» φαίνεται πως λειτουργεί ως παγίδα για τους νέους. Πολλοί εισέρχονται στο επάγγελμα δελεασμένοι από μια αρχική ενίσχυση 15.000 ευρώ, χωρίς να γνωρίζουν τις πραγματικές δυσκολίες. Στη συνέχεια, εγκλωβίζονται σε 5ετείς ή 10ετείς νομικές δεσμεύσεις και, αδυνατώντας να καλύψουν τα έξοδα, αναγκάζονται να αφήσουν τη γη και να αναζητήσουν εργασία στα ξενοδοχεία, διατηρώντας την αγροτική επιχείρηση μόνο στα χαρτιά για να μην επιστρέψουν τα χρήματα».
«Συρρίκνωση των σημείων πώλησης και ερήμωση»
«Η κρίση αποτυπώνεται ανάγλυφα στη γεωγραφική συρρίκνωση των λαϊκών αγορών στο νησί. Αγορές που λειτουργούσαν με επιτυχία στην οδό Βύρωνος και στην Ανάληψη έχουν πλέον κλείσει οριστικά. Ακόμη και στην παραδοσιακά μεγαλύτερη αγορά του Σαββάτου στον Άγιο Δημήτριο, όπου παλαιότερα οι παραγωγοί «μάλωναν» για λίγα εκατοστά χώρου, η κίνηση έχει περιοριστεί δραματικά. Η αγορά παρουσιάζει σχετική ζωντάνια μόνο την πρώτη εβδομάδα του μήνα, όταν πληρώνεται ο κόσμος, όμως μια παραγωγική ημέρα τον μήνα δεν αρκεί για να καλύψει τα τρέχοντα έξοδα»
«Το παράδοξο του τουριστικού αποκλεισμού»
«Η επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου δεν προσφέρει καμία απολύτως ανακούφιση στον πρωτογενή τομέα της Ρόδου. Οι μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες του νησιού προμηθεύονται τα αγαθά τους σε ποσοστό 99% απευθείας από την Αθήνα. Οι ντόπιοι παραγωγοί έχουν αποκλειστεί από τη μεγάλη τουριστική πίτα και επιβιώνουν αποκλειστικά από τις περιορισμένες αγορές των ντόπιων νοικοκυριών και κάποια μικρά εστιατόρια ή μπαρ, επιταχύνοντας την κατάρρευση της εγχώριας παραγωγής»
«Καλλιέργεια με απώλειες και η απειλή των εισαγόμενων»
Στο κλείσιμο της συζήτησης, ο κ. Γιώργος, παραγωγός με 40 χρόνια εμπειρίας, περιέγραψε με μελανά χρώματα την οικονομική πραγματικότητα των αγροτών, τονίζοντας ότι την τελευταία τριετία ολόκληρος ο κλάδος εργάζεται «παθητικά».
«Οι αγρότες αναγκάζονται να διαθέτουν τα προϊόντα τους στην αγορά ακόμη και κάτω από το πραγματικό κόστος παραγωγής τους (για παράδειγμα, πουλώντας προς 3 ευρώ ένα προϊόν που τους κόστισε 3,5 ευρώ για να καλλιεργηθεί), την ώρα που στα σούπερ μάρκετ η τιμή του φτάνει τα 5 ευρώ. Η κατάσταση αυτή προειδοποιεί για έναν άμεσο κοινωνικό κίνδυνο. Αν χαθεί η ντόπια παραγωγή, η οποία λειτουργεί ως το μοναδικό μέτρο «άμυνας» στη συγκράτηση των τιμών, οι καταναλωτές θα εξαρτώνται αποκλειστικά από τα εισαγόμενα προϊόντα των σούπερ μάρκετ, γεγονός που μαθηματικά θα οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη εκτίναξη των τιμών και επισιτιστική ανασφάλεια».
