Όταν η αντιπολίτευση επιλέγει τη συνεννόηση

Η στάση του Αντώνη Καμπουράκη στο έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο Ρόδου και το μήνυμα που αφήνει για την τοπική πολιτική ζωή

Το έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο Ρόδου που συνεδρίασε την περασμένη Τρίτη με την υπόθεση «Χωριάτικο» και τις παραχωρήσεις των παραλιών στην ημερήσια διάταξη, ενώ το νησί μετρούσε ακόμη τις ζημιές της κακοκαιρίας. Στη συνεδρίαση αυτή, η τοποθέτηση του επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας και τέως δημάρχου, Αντώνη Καμπουράκη, ξεχώρισε κυρίως για τον τόνο της.

Τι έχουμε συνηθίσει σε ανάλογες περιστάσεις; Κάποιος να αφήνει υπονοούμενα. Κάποιος να διατυπώνει ερωτήματα που, πίσω από μια φαινομενικά αθώα διατύπωση, κρύβουν θέσεις και επικρίσεις. Κάποιος να βλέπει σε κάθε κρίση όχι τη μεγάλη εικόνα αλλά μόνο τις επόμενες εκλογές.

Ο κ. Καμπουράκης επέλεξε διαφορετικό δρόμο. Υπενθύμισε ότι η παράταξή του, τα τελευταία τρία χρόνια, κινείται με γνώμονα ότι το συμφέρον της Ρόδου προηγείται κάθε άλλου. Εξέφρασε την αλληλεγγύη του στους πληγέντες από την κακοκαιρία. Χωρίς να εκπτώσει από τον ελεγκτικό του ρόλο, έθεσε ευθέως ένα ζήτημα ουσίας: τις υπερβολικές τιμές στις ξαπλώστρες των παραλιών, αναρωτώμενος αν υπάρχει κοινωνικό κράτος. Η κριτική του αφορούσε μια πολιτική και όχι πρόσωπα, και έμεινε στο πεδίο του δημόσιου συμφέροντος.

Η στάση αυτή δεν θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητη, ούτε όμως και να αντιμετωπίζεται με καχυποψία ή αδιαφορία. Η Ρόδος είναι ένας τόπος όπου οι αποστάσεις είναι μικρές και οι αντιπαραθέσεις συχνά αφήνουν βαθιά σημάδια, και έχει δει πολλά σε αυτό το επίπεδο. Σε έναν τέτοιο τόπο, η θεσμική συμπεριφορά αποτελεί κεφάλαιο για όλους. Γι’ αυτό τέτοιες στάσεις αξίζει να αναγνωρίζονται και να ενθαρρύνονται, από όποια πλευρά κι αν προέρχονται, ώστε να γίνουν κανόνας και όχι εξαίρεση.