Αλέξης Αλεξούδης στον topfm: «Η Ισπανία «πατάει» στο μοντέλο του Κρόϊφ –  Χωρίς το Μέσι, η Αργεντινή δεν θα ήταν στον τελικό…» (ηχητικό)

Ακούστε εδώ

Του Στέλιου Σαρέσκου

Με μια ματιά

•  Οι Ισπανοί και η… μόνο δική τους μπάλα: Για τη νοοτροπία των Ισπανών που έχει χτιστεί εδώ και δύο δεκαετίες, με γνώμονα την απόλυτη κατοχή της μπάλας, σαν να είναι … μόνο δική τους, έκανε λόγο ο Αλέξης Αλεξούδης
• Το ποδόσφαιρο και η… μπάλα: Οι δύο μεγάλες διαφορές μεταξύ των ομάδων, είναι πως οι Ισπανοί παίζουν ποδόσφαιρο και η Αργεντινή έχει μείνει στην εποχή της μπάλας… και η μη εξάρτηση των Ισπανών από τον όποιο σταρ διαθέτει η ομάδα (πχ Γιαμάλ), σε αντίθεση με την Αργεντινή
• Εμπνευστής και δημιουργός ο Γιόχαν Κρόϊφ: Ο «πατέρας» του ποδοσφαίρου που παίζουν σήμερα οι Ισπανοί λέγεται Γιόχαν Κρόϊφ… Ο σπουδαίος Ολλανδός δίδαξε αυτό το μοντέλο από την περίοδο που ήταν στην Μπαρτσελόνα. Αυτός το δόμησε και το «πήγε» σε άλλο επίπεδο.
• Η Αργεντινή δεν θα ήταν στον τελικό: Αν έλλειπε ο Μέσι, η Αργεντινή θα δυσκολευόταν πολύ να περάσει, ακόμα κι από τον όμιλο. Με την Ισπανία απέναντί, ο Μέσι ήταν ο μόνος που, κατά βάθος, ήξερε τι θα συμβεί στο τέλος…

Η Ισπανία έραψε το δεύτερο αστέρι της, με την κατάκτηση του Παγκοσμίου κυπέλλου, επιβεβαιώνοντας την εξαιρετική της φόρμα στο τουρνουά και την καθολική ανωτερότητά της, απέναντι στην Αργεντινή του Λιονέλ Μέσι που δεν κατάφερε, σε 118 λεπτά αγώνα, να κάνει τελική προσπάθεια.

Οι πρωταθλητές του Ευρώπης επανέλαβαν το «νταμπλ» της διετίας 2008-2010, όταν μετά την κατάκτηση του Euro – δύο χρόνια αργότερα – σήκωσαν το τρόπαιο του Μουντιάλ και έγιναν, όπως και τώρα και πρωταθλητές κόσμου!

Ο Αλέξης Αλεξούδης, παλιός διεθνής ποδοσφαιριστής, με σπουδαία καριέρα στον Παναθηναϊκό σε μια περίοδο σημαντικών επιτυχιών για τους «»πράσινους», με κατακτήσεις τίτλων αλλά και με συμμετοχή στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ (1996), με παρουσία και στην παρθενική εμφάνιση της εθνικής μας ομάδας σε τελική φάση Μουντιάλ (1994), μίλησε στον topfm και στην εκπομπή «Ρόδος είναι και γυρίζει» για τον θρίαμβο της Ισπανίας, τον τελικό, την Αργεντινή, τον Μέσι και τον Μαραντόνα…

«Η κληρονομιά του Κρόϊφ και το ποδόσφαιρο των ρόλων»

«Είδαμε μια παράσταση που μας «έδειξε» από νωρίς τι θα συμβεί στο τέλος… Ηταν θέμα χρόνου να βάλουν το γκολ οι Ισπανοί και να «κλειδώσουν», απόλυτα δίκαια και άξια, τη νίκη και το τρόπαιο. Η εικόνα τους είναι αποτέλεσμα δουλειάς πολλών χρόνων, στηρίζεται σε ένα άψογα δομημένο σύστημα που ακολουθείται κατά γράμμα σε ότι αφορά στην κατοχή μπάλας. Οι ρόλοι και οι θέσεις είναι τα κυρίαρχα στοιχεία και όχι οι παίκτες. Οι Ισπανοί δεν περιμένουν την καλή μέρα του Γιαμάλ και να κάνουν το παιχνίδι τους… Και χωρίς το Γιαμάλ, θα αποδώσουν στο ίδιο υψηλό επίπεδο. Αυτό δίδαξε ο τεράστιος Γιόχαν Κρόϊφ όταν πήγε στη Μπαρτσελόνα, αυτό έκανε τη διαφορά τότε, αυτό υιοθέτησαν αργότερα οι μεγάλες ομάδες αλλά και η εθνική Ισπανίας. Κατοχή μπάλας μέχρις εσχάτων και υπεράσπιση των ρόλων στο γήπεδο, όποιος κι αν παίζει, όποιος κι αν απουσιάζει…»

«Από τους πιο τυχερούς προπονητές στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο»

«Ο προπονητής της Ισπανίας είναι από τους τυχερούς στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Ξέρει ότι, αν διαλέξει 100 παίκτες για την εθνική, οι 98 θα μπορούν να ακολουθήσουν αυτό το μοντέλο παιχνιδιού, ανεξάρτητα από την ποιότητα τους… Κι αυτή η κατάκτηση έρχεται μέσα από τη γνώση και την εκπαίδευση που ξεκινάει από τις ηλικίες των 6 και 7 χρόνων, με ένα ενιαίο τρόπο, για όλες τις κατηγορίες! Γι’  αυτό και οι Ισπανοί έχουν συνέχεια… Τρία Euro και δύο Παγκόσμια κύπελλα σε 16 χρόνια δεν ήρθαν τυχαία… Όπως δεν είναι τυχαίο ότι είναι πρωταθλητές κόσμου, στο ποδόσφαιρο, και στις μικρότερες ηλικίες, όπως και στις ομάδες των γυναικών!  Νομίζω ότι τα επόμενα χρόνια θα δούμε πολλές εθνικές ομάδες να επιχειρούν να αντιγράψουν το ισπανικό μοντέλο».

«Χωρίς το Μέσι, η Αργεντινή θα είχε αποκλειστεί πολύ νωρίτερα…»

«Τι να πρωτοπούμε για το Μέσι… Χωρίς αυτόν η Αργεντινή θα είχε πολλές δυσκολίες να βρεθεί ακόμα και στη φάση των «32»… Η παρουσία του είναι ο βασικότερος λόγος για τον οποίο η εθνική της χώρας του έφθασε στον τελικό. Ξέροντας πολύ καλά τους Ισπανούς και το παιχνίδι τους, το οποίο υπηρέτησε και ο ίδιος για πολλά χρόνια, όσο κανείς άλλος, ο Μέσι, κατά βάθος, ήξερε  τι θα συμβεί στο τέλος… Όμως, πήρε από το «χέρι» μια ολόκληρη ομάδα και την έφθασε μέχρι τον τελικό για δεύτερο συνεχόμενο Μουντιάλ…»

«Λάθος οι συγκρίσεις μεταξύ Μέσι και Μαραντόνα»

«Οι όποιες συγκρίσεις γίνονται μεταξύ Μέσι και Μαραντόνα είναι άστοχες. Μιλάμε για δύο εντελώς διαφορετικές εποχές. Προσωπικά, για συναισθηματικούς λόγους, επειδή έτυχε να τον ζήσω από κοντά το 1994, προτιμώ τον Μαραντόνα. Τον είδα να κάνει απίθανα πράγματα για την εποχή… Όμως, σε ένα άλλο, διαφορετικό ποδόσφαιρο που, τότε, έμοιαζε πολύ περισσότερο με τη μπάλα που παίζαμε στις γειτονιές και στις αλάνες…»