Μικέλα Φακιδαράκη στον topfm: «Τα θέματα «ζητούσαν» ωριμότητα και υψηλή ενσυναίσθηση» (ηχητικό)
Του Στέλιου Σαρέσκου
Ακούστε εδώ
Με μια ματιά:
- Ωριμότητα: «Το θέμα στη «Γλώσσα» ήθελε υψηλή ωριμότητα – Η διαφορά στα γραπτά θα κριθεί στο βάθος και όχι στις γενικολογίες»
- Ο κίνδυνος: «Λανθασμένη η επιλογή της μονοδιάστατης προσέγγισης – Τα παιδιά έπρεπε να ξεπεράσουν το “εγώ” τους και να δουν τη μοναξιά των δύο γενεών»
- Εκτίμηση: «Εύκολα προς μέτρια τα θέματα για τους καλά προετοιμασμένους, αλλά με υψηλές απαιτήσεις ενσυναίσθησης»
- Σύγχρονα: «Η θεματολογία ήταν από τις κορυφαίες και πιο επίκαιρες των τελευταίων ετών. Ξέφυγε από τα στενά σχολικά πλαίσια και άγγιξε ένα ζήτημα με παγκόσμιο κοινωνικό ενδιαφέρον»
Η μοναξιά και οι τρόποι συνεργασίας νέων και ηλικιωμένων για την αντιμετώπισή της ήταν το θέμα που δόθηκε στους υποψηφίους Γενικών Λυκείων στο πλαίσιο της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας Γενικής Παιδείας, μάθημα με το οποίο ξεκίνησαν οι φετινές πανελλαδικές εξετάσεις για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Στους υποψηφίους δόθηκαν δύο κείμενα αναφοράς, το ένα δημοσιευμένο στον Τύπο μόλις λίγες ημέρες πριν και το δεύτερο από το έργο του Ευάγγελου Παπανούτσου. Το λογοτεχνικό κείμενο που τους δόθηκε είναι το ποίημα του Ανδρέα Εμπειρίκου «Ποιος ζει και ποιος πεθαίνει», στο οποίο ο ποιητής συνδέει τη ζωή με τη χαρά και την αγωνιστικότητα.
Τις εντυπώσεις της, τις εκτιμήσεις της και τα πρώτα συμπεράσματα της από τις συζητήσεις με υποψήφιους και υποψήφιες μετά το πέρας της σημερινής εξέτασης, μετέφερε στον topfm και στην εκπομπή «Ρόδος είναι και γυρίζει’» η καθηγήτρια – φιλόλογος του Γυμνασίου Κερατέας, Μικέλα Φακιδαράκη που εργάστηκε και στη Ρόδο τα προηγούμενα χρόνια.
Το »κλειδί» για ένα δυνατό γραπτό…
«Ένα άριστο γραπτό απαιτούσε τη δημιουργική αξιοποίηση του κειμένου του Παπανούτσου και τη σύνδεση της ψηφιακής απομόνωσης με την υπαρξιακή ανασφάλεια, αποφεύγοντας τον διδακτισμό και το «κούνημα του δακτύλου… Εχω κάποιους φόβους, μιλώντας με αρκετά παιδιά, μήπως πολλοί υποψήφιοι περιόρισαν το θέμα αποκλειστικά στα social media και τα κινητά τηλέφωνα, χάνοντας τον βαθύτερο, διαγενεακό χαρακτήρα του ζητήματος»
«Ευθυγραμμισμένο με τη διεθνή τάση μεγάλων εντύπων»
«Το θέμα απαιτούσε από τα παιδιά να βγουν από την ατομικότητά τους και να μιλήσουν εκπροσωπώντας συλλογικά τη γενιά τους. Σε κάθε περίπτωση, το χαρακτηρίζω εξαιρετικό, σύγχρονο, με έντονο κοινωνικό αποτύπωμα και ευθυγραμμισμένο με τη διεθνή τάση μεγάλων εντύπων, όπως οι «New York Times» και οι «Financial Times», που αναδεικνύουν ζητήματα παγκόσμιου ενδιαφέροντος πέρα από τα στενά όρια ενός σχολικού εγχειριδίου.
