Στη Ρόδο με αποστολή μνήμης και συνέχειας η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου για τον Χριστόδουλο Κυρτσίδη
Από: Δαμιανός Αθανασίου
Άφιξη το απόγευμα της Πέμπτης 5 Μαρτίου 2026 και αναχώρηση το απόγευμα της Παρασκευής 6 Μαρτίου 2026 με διαδοχικές συναντήσεις σε 1ο και 2ο βαθμό και με τους Δικηγορικούς Συλλόγους Ρόδου και Κω, στην πιο ανθρώπινη στιγμή ενός θεσμού που καλείται να μείνει όρθιος
Η Ρόδος βρέθηκε στο επίκεντρο μιας επίσκεψης που ξεπέρασε τα όρια της θεσμικής τυπικότητας και απέκτησε σαφές διοικητικό και συμβολικό βάρος. Η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου κ. Αναστασία Παπαδοπούλου, έφτασε στο νησί το απόγευμα της Πέμπτης 5 Μαρτίου 2026 και αναχώρησε το απόγευμα της Παρασκευής 6 Μαρτίου 2026, έχοντας πραγματοποιήσει διαδοχικές συναντήσεις με λειτουργούς της Δικαιοσύνης του 2ου και του 1ου βαθμού των δικαστηρίων της Ρόδου, καθώς και με εκπροσώπους των Δικηγορικών Συλλόγων Ρόδου και Κω.
Η επίσκεψη καταγράφηκε ως παρουσία ουσίας σε μια περίοδο ευαίσθητη για τη δικαστική λειτουργία στα Δωδεκάνησα, καθώς το Εφετείο Δωδεκανήσου καλείται να διατηρήσει σταθερό βηματισμό μέσα σε κλίμα απώλειας και ταυτόχρονα να διαχειριστεί πρακτικές και οργανωτικές ανάγκες μιας νησιωτικής περιφέρειας με αυξημένες απαιτήσεις.
Αφορμή για την άφιξη της ανώτατης δικαστικής ηγεσίας στη Ρόδο αποτέλεσε ο πρόωρος θάνατος του Προέδρου Εφετών Δωδεκανήσου Χριστόδουλου Κυρτσίδη, ένα γεγονός που λειτούργησε ως τομή για τη δικαστική κοινότητα της περιοχής.
Η απώλεια του Χριστόδουλου Κυρτσίδη δεν περιγράφηκε μόνο ως ένα οδυνηρό γεγονός. Περιγράφηκε ως ένα κενό που γίνεται αισθητό στην πράξη, στον ρυθμό της υπηρεσίας, στο βλέμμα των συναδέλφων, σε εκείνη τη λεπτή ισορροπία που κρατά τους θεσμούς σταθερούς όταν η ανθρώπινη πλευρά τους πληγώνεται.
Ο φόρος τιμής στον Χριστόδουλο Κυρτσίδη και η έννοια του δικαστή που εμπνέει
Η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου μίλησε με λόγια που δεν έμειναν στον τύπο, γιατί η ίδια η σχέση με τον εκλιπόντα κουβαλούσε μνήμη, κοινή διαδρομή και αμοιβαίο σεβασμό. Εξήρε το έργο και την προσωπικότητά του και τόνισε πως επρόκειτο για έναν δικαστή που ενέπνεε.
Η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου συνδεόταν, όπως επισημάνθηκε, και με προσωπική φιλία με τον εκλιπόντα, έχοντας συνυπηρετήσει μαζί του στη Θεσσαλονίκη, γεγονός που έδωσε στη συγκεκριμένη παρουσία έναν τόνο που υπερέβη το καθαρά διοικητικό πλαίσιο.
Σε μια από τις πιο ουσιαστικές αποστροφές της, έδωσε νόημα σε μια φράση που μέσα στις αίθουσες των δικαστηρίων σπάνια λέγεται έτσι, τόσο καθαρά. Υπογράμμισε ότι σκοπός των δικαστών δεν είναι να τιμωρούν αλλά να εμπνέουν και ότι όσο προάγονται σε μεγαλύτερες βαθμίδες της Δικαιοσύνης η ανάγκη αυτή καθίσταται ακόμη μεγαλύτερη και σπουδαιότερης σημασίας.
Τα λόγια αυτά ακούστηκαν σαν μια ήρεμη, σταθερή υπενθύμιση του τι είναι στην πραγματικότητα η Δικαιοσύνη όταν υπηρετείται με κύρος και μέτρο. Και, ταυτόχρονα, σαν μια τιμητική σφραγίδα για τον άνθρωπο που δεν βρίσκεται πια, αλλά παραμένει παρών μέσα από το αποτύπωμα της διαδρομής του.
Η ίδια τόνισε επίσης ότι οι δικαστές δεν είναι διακεκομμένοι από την κοινωνία και πως οφείλουν να την αφουγκράζονται. Η αναφορά αυτή δεν ήταν γενική. Συνδέθηκε άμεσα με τη μεγάλη προσπάθεια που έκανε ο Χριστόδουλος Κυρτσίδης, έχοντας πετύχει τον απόλυτο σεβασμό των πολιτών της περιοχής μας στον θεσμό.
Σε μια περιοχή όπως τα Δωδεκάνησα, όπου οι πολίτες συναντούν τη Δικαιοσύνη πιο άμεσα και πιο συχνά, ο σεβασμός δεν κερδίζεται με αποφάσεις μόνο, αλλά με στάση, συνέπεια, παρουσία, με τον τρόπο που ένας δικαστής στέκεται απέναντι στην ευθύνη του.
Διαδοχικές συναντήσεις με 2ο και 1ο βαθμό και με τους Δικηγορικούς Συλλόγους Ρόδου και Κω
Μέσα στις λίγες ώρες της παραμονής της, η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου επέλεξε να δει διαδοχικά λειτουργούς της Δικαιοσύνης του 2ου και του 1ου βαθμού στη Ρόδο, σε επαφές που στόχευσαν να αποτυπωθεί η πραγματική εικόνα της λειτουργίας των δικαστηρίων και να ακουστούν, χωρίς φίλτρα, οι ανάγκες και τα σημεία πίεσης.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάχθηκαν και οι συναντήσεις με εκπροσώπους των Δικηγορικών Συλλόγων Ρόδου και Κω, ώστε να καταγραφεί και η εμπειρία εκείνων που κινούνται καθημερινά ανάμεσα στα γραφεία, στις διαδικασίες, στα ακροατήρια, στις καθυστερήσεις και στις πρακτικές δυσκολίες που η νησιωτικότητα κάνει εντονότερες.
Ήταν ένας κύκλος επαφών που δεν έμεινε σε διατυπώσεις. Άγγιξε την καθημερινότητα της απονομής δικαιοσύνης στα νησιά, εκεί όπου κάθε έλλειψη προσωπικού και κάθε υποδομή που δεν αντέχει, μετατρέπεται σε πρόβλημα πραγματικό για πολίτες, δικηγόρους, δικαστές και υπαλλήλους.
Η δέσμευση για να μη λυγίσει ο ρυθμός του Εφετείου Δωδεκανήσου
Μέσα στη συγκυρία της απώλειας, η Πρόεδρος κατέστησε σαφές ότι έχουν ήδη ληφθεί πρωτοβουλίες ώστε να λειτουργήσει χωρίς πρόβλημα το Εφετείο Δωδεκανήσου. Η διατύπωση αυτή έφερε ανακούφιση σε ένα περιβάλλον που, πέρα από το πένθος, καλείται να διασφαλίσει και τη συνέχεια.
Όπως έγινε γνωστό, έχει αποφασιστεί η άμεση απόσπαση στο Εφετείο Δωδεκανήσου του Προέδρου Εφετών Αθηνών κ. Κωνσταντίνου Κουτσογεώργου. Παράλληλα, ελήφθη μέριμνα να ενισχυθεί με ακόμη ένα Εφέτη το Εφετείο Δωδεκανήσου και εξετάζεται ανάλογη ενίσχυση και του Πρωτοδικείου Ρόδου.
Πίσω από τις αποφάσεις αυτές υπάρχει το πρακτικό ζητούμενο, να μην υπάρξει κενό στη λειτουργία, να μην χαθεί χρόνος, να μην επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο μια περιφέρεια που ήδη δουλεύει με υψηλές απαιτήσεις. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο, ένα σαφές μήνυμα προς το εσωτερικό της υπηρεσίας ότι η συνέχεια δεν είναι απλή λέξη, είναι ευθύνη που γίνεται πράξη.
Το Δικαστικό Μέγαρο Ρόδου, η παρακαταθήκη και η μάχη της χρηματοδότησης
Ξεχωριστή θέση στις αναφορές που έγιναν, είχε και το ζήτημα του Δικαστικού Μεγάρου Ρόδου και οι μελέτες αποκατάστασής του, ένα θέμα που για τους ανθρώπους της Δικαιοσύνης δεν είναι δευτερεύον, γιατί αφορά τις συνθήκες μέσα στις οποίες απονέμεται η δικαιοσύνη.
Η Πρόεδρος τόνισε ότι ο εκλιπών Πρόεδρος άφησε μια παρακαταθήκη που δεν θα μείνει ανεκμετάλλευτη. Με τη φράση αυτή, έδωσε περιεχόμενο σε μια προσπάθεια που, όπως αναγνωρίστηκε, είχε ήδη γίνει και δεν μπορεί να χαθεί. Δήλωσε ότι η ίδια θα αναλάβει πρωτοβουλίες, συνεπικουρώντας τους λειτουργούς της Δικαιοσύνης στη Ρόδο, για να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση αρμοδίως από το Υπουργείο Δικαιοσύνης.
Ταυτόχρονα, εξέφρασε την άποψη ότι χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία για να εξασφαλιστεί χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης, μια επισήμανση που δείχνει πόσο κρίσιμος είναι ο χρόνος και πόσο δύσκολο είναι να ανακτηθεί μια χαμένη συγκυρία όταν το θέμα αφορά υποδομές και διαδικασίες.
Η πιο βαριά κληρονομιά, να μείνει ζωντανό αυτό που ενέπνευσε
Στη Ρόδο, μέσα σε αυτές τις 2 μέρες, ακούστηκαν διοικητικές αποφάσεις, τέθηκαν ανάγκες, συζητήθηκαν προβλήματα και εκκρεμότητες. Όμως το πιο ισχυρό στοιχείο της επίσκεψης έμεινε στην αίσθηση ότι η παρουσία αυτή ήρθε για να πει, με τρόπο καθαρό, πως η Δικαιοσύνη δεν είναι μόνο διαδικασία. Είναι και μνήμη. Είναι και άνθρωποι. Είναι και εκείνη η αθόρυβη αξιοπρέπεια με την οποία ένας θεσμός αποχαιρετά έναν λειτουργό του και την ίδια στιγμή συνεχίζει, για να μην προδώσει την αποστολή του.
Ο Χριστόδουλος Κυρτσίδης τιμήθηκε ως δικαστής που ενέπνεε. Και μέσα από αυτή την τιμή, η Ρόδος άκουσε κάτι που δεν αφορά μόνο τους δικαστές, αλλά ολόκληρη την κοινωνία. Ότι οι θεσμοί αντέχουν όταν οι άνθρωποι που τους υπηρετούν αφήνουν πίσω τους παρακαταθήκες, όχι μόνο σε έγγραφα και μελέτες, αλλά σε εμπιστοσύνη, σε κύρος, σε μια σιωπηλή βεβαιότητα ότι η Δικαιοσύνη μπορεί να είναι αυστηρή, αλλά οφείλει να παραμένει ανθρώπινη.
Πηγή:www.dimokratiki.gr
