Μητσοτάκης και Ερντογάν ετοιμάζονται να συναντηθούν υπό τη βαριά σκιά των γεωπολιτικών εξελίξεων, έχοντας ως μοναδικό ρεαλιστικό στόχο την ανανέωση των διαύλων επικοινωνίας και την αποφυγή εντάσεων ανάμεσα στις δύο χώρες
Την αντιμετώπιση των Ελληνοτουρκικών στο ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο εξετάζει η Αγκυρα, καθώς τη στιγμή που κάνει βήματα για την εξομάλυνση των σχέσεων με τις ΗΠΑ και την ενίσχυση του περιφερειακού της ρόλου στην άμεση γειτονιά της βλέπει να δημιουργείται ένα μέτωπο ως ανάχωμα στον αναθεωρητισμό της και στην προσπάθεια επιβολής του δικού της «νόμου» στην Ανατολική Μεσόγειο.
Καθώς ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης αποκάλυψε χθες στην συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ ότι η συνάντηση με τον Τούρκο πρόεδρο θα γίνει πριν τις 15 Φεβρουαρίου -με τις επίσημες ανακοινώσεις να αναμένονται- το γεωπολιτικό περιβάλλον εδώ και καιρό ρίχνει τη σκιά του στη συνάντηση αυτή. Το επικείμενο ραντεβού μπορεί να είναι χαμηλών προσδοκιών μεν, είναι αναγκαίο όμως για την ανανέωση των διαύλων επικοινωνίας, σε μια στιγμή που, εκτός των γνωστών προβλημάτων στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, προτάσσονται και περιφερειακά ζητήματα, όπου οι δύο χώρες έχουν αποκλίνοντα συμφέροντα και στοχεύσεις.
Χωρίς να υπάρχει ουδεμία ένδειξη περί αλλαγής στάσης της Τουρκίας σε ό,τι αφορά το μείζον θέμα της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ, ζητήματα όπως ο αποκλεισμός της Τουρκίας από το SAFE, η απουσία προόδου στο θέμα της αναβάθμισης της Τελωνειακής Ενωσης Τουρκίας – Ε.Ε., αλλά κυρίως η τριμερής συνεργασία Ελλάδας και Κύπρου με το Ισραήλ βαραίνουν ακόμη περισσότερο την ατζέντα, καθώς αγγίζουν κρίσιμες στρατηγικές επιλογές της Αγκυρας.
Η Αθήνα, πάντως, έχει καταγράψει το μήνυμα της Αγκυρας ότι επιθυμεί την αντιμετώπιση των προβλημάτων με την Ελλάδα σε διμερές επίπεδο και όχι με παρέμβαση τρίτων, κάτι που δείχνει βεβαίως και την ανησυχία που υπάρχει και στην τουρκική ηγεσία για τη μη προβλεψιμότητα του Ντόναλντ Τραμπ. Αυτό θα μπορούσε να ερμηνευθεί και ως θετικό στοιχείο, από την άποψη ότι πιθανόν ούτε η τουρκική πλευρά θα ήθελε μια εμπλοκή η οποία θα τραβούσε το βλέμμα του Αμερικανού προέδρου στην περιοχή.
Ο πρωθυπουργός, πάντως, χθες ήταν ξεκάθαρος. «Οι σχέσεις μας με την Τουρκία είναι αυτοτελείς. Θα έχω την ευκαιρία να βρεθώ στην Άγκυρα τις επόμενες εβδομάδες και σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ -και νομίζω ότι αυτή την άποψη συμμερίζεται και η Τουρκία- ότι χρειαζόμαστε κάποιον επιδιαιτητή ή κάποιον διαμεσολαβητή για να συζητήσουμε ζητήματα τα οποία αφορούν τις δύο χώρες», είπε.
Η σχέση με Ισραήλ
Καταλυτικό ρόλο στην ευρύτερη προσέγγιση των Ελληνοτουρκικών από την Αγκυρα έχει διαδραματίσει η διατήρηση, σε όλη τη διάρκεια της δύσκολης περιόδου του πολέμου στη Γάζα, της στενής στρατηγικής και λειτουργικής σχέσης της Ελλάδας και της Κύπρου με το Ισραήλ, καθώς και η αναβάθμιση της σχέσης αυτής με την προμήθεια σημαντικών οπλικών συστημάτων από ισραηλινές εταιρείες, που αναβαθμίζουν τις αποτρεπτικές ικανότητες Αθήνας και Λευκωσίας.
ΚλείσιμοΑυτή η διαδικασία μάλιστα είναι σε εξέλιξη, ενώ το Ισραήλ, παρά τα σκαμπανεβάσματα στις σχέσεις του με τον Λευκό Οίκο, διατηρεί πολύ ισχυρή πρόσβαση στο σύστημα εξουσίας των ΗΠΑ, που εκτείνεται και πέραν του προέδρου Τραμπ και της οικογένειάς του, γεγονός που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία στην Αγκυρα.
Απαντήσεις και σε αυτό το πεδίο έδωσε και ο πρωθυπουργός χθες τονίζοντας ότι η συνεργασία με το Ισραήλ συνδέεται «και με τη σχέση μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα έβλεπα τη σχέση αυτή ως μία ανταγωνιστική σχέση μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας ή μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας. Και αν κάποιοι προσπαθούν να την παρουσιάσουν με αυτόν τον τρόπο, πιστεύω ότι κάνουν ένα μεγάλο λάθος».
Ο Ταγίπ Ερντογάν είναι μεν ικανοποιημένος, καθώς βλέπει ότι η σχέση του με τον Τραμπ έχει αρχίσει να αποδίδει, μετά και τις εξελίξεις στη Συρία και την ουσιαστική εγκατάλειψη των Κούρδων συμμάχων των ΗΠΑ, ωστόσο παραμένουν μείζονες εκκρεμότητες, όπως το θέμα των F-35, αλλά και η προσπάθεια του Ισραήλ να αποκλείσει την Τουρκία από τα επόμενα βήματα για τη Γάζα.
ΠΗΓΗ:protothema.gr
